IndeksIndeks  WydarzeniaWydarzenia  SzukajSzukaj  RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  

Share
 

 Potwory cmentarne

Go down 
AutorWiadomość
Hareton
Fanatyk
Hareton

Liczba postów : 438
Punkty aktywności : 1253
Data dołączenia : 31/03/2019

Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne EmptyCzw 31 Paź 2019, 15:44

Rozdział ten traktuje o potworach, które upodobały sobie cmentarze. Mogą stanowić różnego rodzaju zagrożenie dla ludzi. Niekiedy nawet nie atakują człowieka, jeśli nie zostaną do tego zmuszone. Zawsze jednak stanowią one znaczne zagrożenie epidemiologiczne. Wszystkie tzw. "trupojady" (chociaż nazwa ta jest raczej nieprecyzyjna, to w żargonie pozostaje żywa) alergicznie reagują na srebro, nie jest ono jednak wymagane do ich pokonania - odcięcie głowy żelazem będzie równie skuteczną metodą uśmiercenia.


Who are you then?
I am part of that power which eternally wills evil and eternally works good.
Powrót do góry Go down
Hareton
Fanatyk
Hareton

Liczba postów : 438
Punkty aktywności : 1253
Data dołączenia : 31/03/2019

Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Re: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne EmptyCzw 31 Paź 2019, 15:45

Strzygoń
Potwory cmentarne Strzyg10
Występowanie:
Potwór stosunkowo szeroko rozpowszechniony na świecie. Zamieszkuje przede wszystkim cmentarze stare, otoczone przez starodrzew. Mimo posiadania skrzydeł, nie lata zbyt często ani zbyt wysoko. Preferuje raczej niżej położone kryjówki. Zdarzały się przypadki zakładania domowisk przed strzygonie nawet pod ziemią.

Tryb życia:
Aktywny głównie nocą, ale zdarzają się także ataki za dnia. Żywią się albo trupami, zwłaszcza zaś ich szpikiem, albo padliną. Często jednak same polują, a następnie zwłoki przechowują przez pewien czas w okolicy swojej kryjówki. Stworzenia także bardzo ciekawskie, zwłaszcza wszelakich błyskotek. Nieznane są niestety pory godowe – przypuszczalnie są istotami poliestralnymi, które rozmnażają się w momencie, gdy uznają za stosowne. Żyją zazwyczaj w niewielkich grupach, być może są spokrewnione między sobą w ich obrębie. Dożywają wieku około 25 lat.

Opis potwora:
Myląca może być dla większości wielkość strzygonia. Są one zazwyczaj rozmiarów niskiego człowieka, nieznane są przypadki, by mierzyły sobie powyżej pięciu stóp. Jednak siła ich uderzenia jest niesamowita. W połączeniu z niezwykłą precyzją oraz tendencją do atakowania z góry przy użyciu swych skrzydeł czyni to ze strzygonia bardzo groźnego przeciwnika. Posiadają dosyć ciekawą anatomię, bardzo podobną do zwierząt wszystkożernych monogastrycznych, jednakże układ oddechowy jak i immunologiczny są bardziej podobne do ptasich, niźli tych przynależnych ssakom.

Zagrożenie dla ludzi:
Strzygoń jest istotą ciekawską. Nawet najedzony potrafi atakować ludzi. Uwielbia zwłaszcza tych, którzy posiadają przy sobie wszelakiego rodzaju błyskotki poza tymi wykonanymi ze srebra. Stwarzają także znaczne zagrożenie epidemiologiczne, tak jak każdy trupojad. Niektóre z nich posiadają bardzo silną toksynę, zawartą w kłach jadowych, znajdujących się tuż obok kłów właściwych. U większości toksyna ta jednak nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia ludzkiego.

Jak walczyć:
Chociaż kusząca wydaje się perspektywa używania ostrego światła celem zdezorientowania potwora, jest to pomysł ogółem rzecz biorąc uważany za ostatnią deskę ratunku i winien być unikany. Oczy strzygonia adaptują się zaskakująco szybko do zmian światła. Zdecydowanie szybciej, niźli ludzkie. Ostry rozbłysk światła może także zaciekawić resztę pobliskich strzygoni. Z tego powodu Łowcy powinni wystrzegać się walki w zmiennym świetle. Zdecydowanie bezpieczniej jest walczyć ze strzygoniem w mroku.

Jak każdy trupojad, aleguje alergicznie na srebro. Preferowana jest ostra broń bądź też krótkie włócznie. Nie można zapomnieć o tym, że potwór jest diabelnie szybki i silny. Do tego posiada chwytną parę górnych kończyn, co nierzadko wykorzystuje. Powszechne są także ataki tych potworów w grupach.

Najlepszą metodą walki jest początkowa prowokacja, a następnie przypuszczenie ataku w większej grupie. Strzygonie, chociaż niewątpliwie silne i zwinne, nie są istotami specjalnie inteligentnymi. Zagonione do rogu wykazują wiele irracjonalnych zachowań. Należy pamiętać jednak, że mimo iż nie są w stanie pokonywać wielkich dystansów za pomocą swoich skrzydeł, to jednak mogą one im znacząco ułatwić ucieczkę.

Wrażliwości
Srebro jak i większość run

Odporności
Runy srebra

Ciekawostki:
Zdają się rozróżniać wampiry od ludzi, zarówno żywych jak i zwłoki. Omijają szerokim łukiem wampiry. Powody nie są znane.


Who are you then?
I am part of that power which eternally wills evil and eternally works good.


Ostatnio zmieniony przez Hareton dnia Pon 04 Lis 2019, 20:02, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry Go down
Hareton
Fanatyk
Hareton

Liczba postów : 438
Punkty aktywności : 1253
Data dołączenia : 31/03/2019

Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Re: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne EmptyPią 01 Lis 2019, 21:51

Ghoul
Potwory cmentarne Screen10
Występowanie:
Potwór znany i powszechny. Jego ulubionym miejscem bytowania są stosunkowo świeże, ale jednocześnie mało uczęszczane cmentarze. Kopie własne kryjówki bądź zamieszkuje te wykonane przez zwierzęta. Ochoczo też zajmuje wszelakie jaskinie. Nierzadko można go spotkać na polach bitew.

Tryb życia:
Aktywne późnym wieczorem i nocą, sporadycznie wczesnym porankiem. Żywi się zwłokami, zwłaszcza lekko podgniłymi kośćmi. Wygłodzony nie pogardzi padliną, z rzadka zdarza mu się polować. Istota o niepoznanym do końca cyklu życiowym – nie wykazuje specjalnych preferencji co do posiadania potomstwa. Wiadomo jednak, że są zdecydowanie mniej aktywne w sezonie zimowym, jeśli akurat przebywają na terenach, gdzie pora ta jest zimna. Żyją w grupach liczących około 10 osobników. Nieznana jest ich długość życia, ale przypuszczalnie potencjał genetyczny jest wyższy, niźli umożliwia to życie w praktyce. Ghoule mają bowiem silną hierarchię społeczną i nierzadko walczą ze sobą o dominację. Często zdarzają się także walki o terytorium z innymi ghoulami bądź potworami.

Opis potwora:
W większości dorastają do rozmiarów dużego bernardyna. Posiadają bardzo dobrze rozbudowane mięśnie kończyn. Warto pamiętać, że kończyny piersiowe posiadają przeciwstawny kciuk. Rozbudowany garnitur zębów stanowi poważne zagrożenie, bowiem siła ich zgryzu jest dwukrotnie większa od wilków.

Zagrożenie dla ludzi:
Przede wszystkim mają znaczenie epidemiologiczne. Ale atakują także ludzi, gdy poczują się zagrożone bądź zirytowane. Nie zdarza się raczej, by atakowały z głodu ludzi. Niemniej jednak, po dziś dzień zdarzają się ofiary ataków ghouli. Zignorowanie problemu może mieć znaczne konsekwencje – przy dogodnych warunkach, populacja przyrostu ghoula jest bardzo wysoka i może zagrozić całemu lokalnemu ekosystemowi.

Jak walczyć:

Należy unikać wdawania się w walkę z całą grupą na raz. Ghoule potrafią ze sobą współpracować i nierzadko otaczają oraz zaganiają swoją ofiarę aż ta nie będzie miała dokąd uciec. Najlepszą strategią jest unikanie dłuższego kontaktu i ciągła obserwacja otoczenia. Ghoule są jednym z tych potworów, w przypadku których czas z reguły działa na korzyść Łowców. Rozdrażnione potwory często działają iracjonalnie, co można wykorzystać na swoją korzyść.

Niektórzy Czarodzieje używają nagłych zaklęć światła, by rozpraszać ghoule. Rzeczywiście, strategia ta ma swoje uzasadnienie, może być jednak problematyczna z uwagi na fakt, że rozprasza również osobę polującą.

Srebro sprawdza się nad wyraz dobrze w walce z ghoulami. Zawsze należy mieć z tyłu głowy fakt, że ghoule posiadają bardzo silne kończyny i mogą w najmniej spodziewanym momencie wystrzelić jak pocisk armatni przed siebie. Chociaż zdecydowanie nie należą do długodystansowców, to nagły wyrzut adrenaliny w ich ciałach potrafi zaskoczyć nawet doświadczonego Łowcę.

Wrażliwości
Srebro, runy srebra, ognia i Słońca

Odporności
Wyjątkowo odporne na wszelkie zaklęcia czarodziejskie, które bezpośrednio oddziaływałyby na nie. Wydają się niewrażliwe na jakiekolwiek toksyny.

Inne
Ghoule unikają bardzo starych cmentarzy, nawet jeśli są one wciąż "w użytku" Wydaje się, że otacza je nielubiana przez ghoule aura.


Who are you then?
I am part of that power which eternally wills evil and eternally works good.


Ostatnio zmieniony przez Hareton dnia Wto 05 Lis 2019, 16:42, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry Go down
Hareton
Fanatyk
Hareton

Liczba postów : 438
Punkty aktywności : 1253
Data dołączenia : 31/03/2019

Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Re: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne EmptyPon 04 Lis 2019, 22:35

Alghoul
Potwory cmentarne Gwent_10
Występowanie
Zamieszkują wspólną niszę z ghoulami, aczkolwiek nie są ich wrogami. Wręcz przeciwnie. Alghoule to liderzy stada. Można powiedzieć, że alghoule stanowią osobniki alfa w hierarchii społecznej ghouli.

Tryb życia
Nie odbiega znacznie od życia innych ghouli, aczkolwiek obecność lidera zmienia zachowanie całego stada. Po pierwsze, stado takie ma znaczną dominację nad pozostałymi stadami ghouli. W przypadku, gdy więcej niż jedno stado jest dowodzone przez alghoula, zazwyczaj unikają one siebie nawzajem. Ilość walk w obrębie gatunku jest drastycznie zredukowana z uwagi na fakt, że ghoule, chociaż głupie, są na tyle rozsądne, by nie sprzeciwiać się alghoulom. Także obecność innych potworów jest mocno zredukowana, jako że i one wolą unikać konfrontacji z alghoulem. Zwłaszcza takim, który ma za sobą całe stado swych mniejszych pobratymców.

Opis potwora
Większe mniej więcej półtora razy od przeciętnego ghoula. Dodatkowo posiadają wyjątkowo twardą skórę i silnie rozbudowaną tkankę podskórną. Ich grzbiet z kolei zdobią grube kolce, sięgające nawet 7 cali długości. Należy na nie uważać, gdyż są wyjątkowo wytrzymałe i z łatwością przebijają najgrubszą nawet skórę.

Zagrożenie dla ludzi
Znaczne. Alghoule wydają się mieć inne preferencje żywieniowe niźli ludzie. Chociaż ich pokarmem głównym wciąż pozostają trupy, nie zmienia to faktu, że wyjątkowo upodobały sobie podroby ludzkie. Chętnie uzupełniają dietę o wątrobę ludzką bądź pętle jelit. Dodatkowo, znane są ataki alghouli nawet na większe grupy ludzi. Przypuszczalnie wolą osoby dorosłe, niż młodsze.

Jak walczyć
Metoda walki jest analogiczna do walki z ghoulami. Różnice stanowi stopień trudności. Zazwyczaj alghoul otacza się 3-4 ghoulami, nim sam podejmie walkę. A i wtedy jest wspierany przez kolejnych 3-4 pobratymców. Jedynymi skutecznymi taktykami jest albo walka w grupie, najlepiej we wsparciu z czarodziejami, albo w przypadku Rycerza Krwi mozolna, cierpliwa eliminacja pojedynczych przeciwników.

Przenigdy nie wolno udawać się w szalony pościg za zranionym alghoulem, jeśli jego młodsi kuzyni są wciąż na nogach. Jest to częsta taktyka tych bestii, która skutkuje nierzadko zaciągnięciem w pułapkę. W przypływie epinefryny oraz euforii łatwo o tym zapomnieć. Niestety, wielu Łowców tak właśnie straciło życie.

Słabości
Srebro, runy srebra, ognia i Słońca

Odporności
Podobnie jak ghoule, wysoce odporne na zaklęcia. Dodatkowo o wiele bardziej wytrzymałe niźli ich mniejsi kuzyni

Inne
Część z alghouli wykazuje dosyć wysoki poziom sprytu. Niektóre nawet są być może w stanie konstruować proste pułapki


Who are you then?
I am part of that power which eternally wills evil and eternally works good.
Powrót do góry Go down
Hareton
Fanatyk
Hareton

Liczba postów : 438
Punkty aktywności : 1253
Data dołączenia : 31/03/2019

Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Re: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne EmptyPon 04 Lis 2019, 23:27

Zgnilec
Potwory cmentarne Screen11
Występowanie
Potwór ogółem zajmujący podobną niszę ekologiczną, co pozostałe trupojady. Czyli cmentarze. Zgnilec jednak jest o tyle ciekawy, że żywi się także padliną. Starszą, bo starszą, ale jednak. Często przyciągają go miejsca masowych epidemii albo przymusowego uboju zwierząt. Rzadko jednak zakłada legowisko blisko miejsca pożywiania się. Czasami są to odległości liczące nawet 4 mile angielskie.

Tryb życia
Zgnilec jest o tyle ciekawym trupojadem, że nie żeruje w ciągu nocy. Jego preferowaną porą posiłku są wczesne poranki. Zazwyczaj wstają one tuż przed wschodem Słońca i zaczynają poszukiwanie pożywienia. Oczywiście, unikają z reguły ludzi, ale nie jest to ścisła reguła.

Dosyć dobrze poznana jest struktura społeczna zgnilców. Żyją one w grupach liczących nie więcej niż 10 osobników, z czego zazwyczaj są to same pary. Zgnilce tworzą zaskakująco zgrane stada. Zazwyczaj są w stanie skutecznie przeganiać ghoule, strzygonie, graveiry i żaby cmentarne z miejsc, w których żerują, mimo że sam w sobie pojedynczy osobnik nie stanowi wielkiego zagrożenia. Nieznana jest niestety długość ciąży ani długość życia.

Opis potwora
Wysokości przeciętnego człowieka, o budowie raczej szczupłej. Nie należy jednak lekceważyć ich siły. Po pierwsze, są bardzo zwinne. Po drugie, posiadają znikomą tkankę tłuszczową, którą rekompensują sobie silnymi, dobrze rozbudowanymi mięśniami. Dodatkowo, ich postura może być myląca z uwagi na fakt, że mają dłuższe ręce od ludzi, co oznacza dłuższy zasięg ataku. Należy również uważać na ich długie pazury.

Ciekawostką anatomiczną zgnilców jest ich układ kostny. Kręgosłup jest zaskakująco wytrzymały na wszelkie uderzenia, tak samo mostek i żebra. Te z kolei również są bardzo ciekawe same w sobie, gdyż zbudowane są z trzech połączonych ze sobą części kostnych.

Na uwagę zasługują także nogi zgnilca. Potwór potrafi niesamowicie szybko i daleko biegać, a także wykonywać dalekie susy. Umożliwia im to nagłe skracanie i wydłużanie dystansu wobec oponenta.

Zagrożenie dla ludzi
Ironicznie, zgnilec potrafi być pożyteczny. Zjada on wiele zwłok zwierząt dzikich oraz innych potworów. Dzięki temu rozkład zwłok nie grozi okolicy skażeniem wody ani niczym w tym rodzaju. Niestety jednak, zgnilce są zaskakująco sprytnymi potworami i potrafią doskonale działać w grupach. Zabijanie bydła jest ich starą praktyką, a z uwagi na chętne umieszczanie w jadłospisie zmian, również ludzie padają ich ofiarami. Oczywiście, zgnilce rzadko jedzą takiego człowieka tuż po zabiciu.

Jak walczyć
Walka ze zgnilcami wymaga szczególnej ostrożności. Nigdy nie wolno samemu walczyć z nimi na otwartej przestrzeni. Należy wystrzegać się także miejsc, w którym zgnilce mogą uzyskać przewagę wysokości. Niemalże zawsze Łowcy będą w starciu ze zgnilcami skazani na walkę z przynajmniej 2-3 na raz. A bestie te na pewno ów fakt wykorzystają.

Dobrą taktyką jest walka jednocześnie w zwarciu i dystansowa. Osoby atakujące z dystansu mogą skutecznie osłaniać boki i tyły osób walczących w zwarciu. Oczywiście, taktyka ta ma swoje minusy, bowiem w ferworze walki łatwo będzie zranić towarzysza. Dodatkowo, zgnilce rzadko pozostają w miejscu w porównaniu do reszty trupojadów i właściwie cały czas skaczą, przeskakują, uchylają się, co utrudnia celowanie. Niemniej jednak, wsparcie z dystansu skutecznie ogranicza zgnilcom możliwość zajścia z boku bądź od tyłu. To zaś jest nieoceniona pomoc w walce z tymi potworami.

Słabości
Srebro, runy srebra, ognia i Słońca

Odporności
Bardzo zwinne, więc ciężkie do ustrzelenia. Dodatkowo, mimo typowej dla trupojadów alergii na srebro, wykazują całkiem szybką regenerację. Potrafią nawet zregenerować części uciętej kończyny.

Inne
Pozornie wydają się najłatwiejsze do pokonania ze wszystkich trupojadów. Ironicznie jednak, z uwagi na świetną pracę grupową, z reguły to one dyktują warunki pozostałym trupożercem, nie licząc alghouli czy zjadarki.


Who are you then?
I am part of that power which eternally wills evil and eternally works good.


Ostatnio zmieniony przez Hareton dnia Wto 05 Lis 2019, 16:44, w całości zmieniany 1 raz
Powrót do góry Go down
Hareton
Fanatyk
Hareton

Liczba postów : 438
Punkty aktywności : 1253
Data dołączenia : 31/03/2019

Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Re: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne EmptyWto 05 Lis 2019, 16:18

Graveir
Potwory cmentarne Screen12
Występowanie
Analogiczne, jak w przypadku ghouli. Często walczą z nimi o terytorium, aczkolwiek wcale nie jest rzadkością, by oba gatunki koegzystowały na jednym terenie.

Tryb życia
Tak jak większość trupożerców, także i graveir jest zwierzęciem stadnym. Bardzo chętnie kopią jamy i w nich zamieszkują. Najczęściej miejscem ich zamieszkania są jaskinie wykopane pod mauzoleum bądź w gęstwinach korzeni drzew. Podobnie jak i ghoule, aktywnie głównie nocą. Rzadko polują, aczkolwiek zdarzały się i takie przypadki.

Wiadomym jest, że w okresie godowym łączą się w pary. Wydaje się, że nie ma silnych walk o samice ani samce w obrębie gatunku. Ciąża jest zaskakująco krótka, trwa bowiem jedynie trzy miesiące. Jej rozwiązanie przypada najczęściej na przełomie marca i kwietnia. Wtedy to też aktywność graveirów zazwyczaj znacznie wzrasta. Potomstwo, chociaż rzadko większe niż 3 sztuki, wymaga dużych dostaw pokarmów. Wynika to z faktu, że graveiry dorastają bardzo szybko i mogą nawet w roku urodzenia być już zdolne do rozpłodu.

Opis potwora
Mierzą sobie mniej więcej 6,5 stóp wzrostu, chociaż naturalnie zdarzają się odchylenia od tej normy. Imponująca jest ich waga sięgająca prawie 3 cetnary. Potężne łapy wyposażone są w kciuk przeciwstawny, chociaż mózg graveira nie jest raczej w stanie wiele z tym faktem zdziałać. Anatomia typowa dla trupojada.
Jedynym, co zasługuje na specjalną uwagę, jest podwójny rząd zębów oraz niesamowicie długi język, wyposażone w kolce. Zawierają one w sobie truciznę o działaniu spastycznym. Jest ona raczej łatwa do neutralizacji, niemniej jednak, w ferworze walki łatwo przeoczyć drobne skaleczenie spowodowane nawet nie ugryzieniem, co lekkim otarciem o język potwora. Skutki mogą być bardzo różne.

Zagrożenie dla ludzi
Posiadają znaczny potencjał rozrodczy, jeśli zamieszkują w okolicach „świeżych” cmentarzy. Roznoszą wiele chorób, same na bardzo mało z nich chorują. Z tego powodu odpowiedzialni Łowcy powinni dążyć do jak najszybszej eliminacji potwora. O tyle, co świeżo założone gniazda nie są wielkim zagrożeniem, tak w przeciągu kilku lat jak najbardziej mogą się nim stać.

Jak walczyć
Podobnie jak z ghoulami. Należy przy tym cały czas uważać na wszelkie ugryzienia i zadrapania, jako że trucizna graveira bardzo łatwo penetruje do układu krwionośnego nawet przez nieuszkodzoną skórę. Im szybciej zaś bije serce, tym szybciej dojdzie do rozprowadzenia trucizny po organizmie. Nie jest to trucizna śmiertelna zazwyczaj, może jednak dojść do znacznej jej akumulacji w organizmie.

Dobrze walczyć z nimi w grupie. Należy pamiętać, że same graveiry żyją również w stadach po kilka osobników i z chęcią korzystają ze swojej przewagi liczebnej.

Słabości
Srebro, runy srebra, ognia i Słońca

Odporności
Właściwie niewrażliwe na wszelkie znane toksyny

Inne
Stworzenia wyjątkowo głupie. Można to łatwo wykorzystać na swoją korzyść.


Who are you then?
I am part of that power which eternally wills evil and eternally works good.
Powrót do góry Go down
Hareton
Fanatyk
Hareton

Liczba postów : 438
Punkty aktywności : 1253
Data dołączenia : 31/03/2019

Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Re: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne EmptyCzw 07 Lis 2019, 18:01

Żaba cmentarna
Potwory cmentarne D11wck10
Występowanie
Preferuje tereny podmokłe, acz oczywiście położone blisko cmentarzy. Często zadowala się także cmentarzami położonymi blisko lasów, jeśli klimat w danej okolicy jest wilgotny. Ogółem poza tym nie posiadają jednak zbyt rozbudowanych wymagań życiowych.

Tryb życia
Żaba cmentarna jest potworem aktywnym głównie od południa po północ. Jej jedynym właściwie zajęciem w ciągu dnia jest jedzenie, ewentualnie kopulacja. Ich pożywieniem są wszelakie rośliny drobne, rosnące w okolicach cmentarzy, pobojowisk i innych tego typu miejsc. Nigdy nie udało się ustalić, czemu akurat takie rośliny są właściwie jedynym pożywieniem żaby cmentarnej. Dodatkowo uzupełnia swoją dietę o drobne zwierzęta jak gryzonie czy częściej skorupiaki.

Ciąża trwa około 4 miesięcy, przy czym pora godowa przypada na przełom lutego i marca. Aktywność zwierząt w tym czasie nie jest specjalnie nasilona. Właściwie to pozostaje taka sama, jak przez resztę roku w większości przypadków. Samica rodzi z reguły 4 młode i odchowuje je wraz z partnerem – są zwierzętami, zdaje się, monogamicznymi. Młody często pozostają z rodzicami przez długi czas, czasami nawet aż do ich śmierci.

Żaby cmentarne dożywają 15 lat, aczkolwiek jest to rzadkość. Z reguły długość ich życia nie przekracza 8 lat. Są to zwierzęta wybitnie stadne i ewenementem jest spotkanie pojedynczego osobnika.

Opis potwora
Są wielkości dużego buldoga francuskiego. Posiadają bardzo ciekawe kończyny, tylne bowiem uzbrojone są w dwa palce, z czego każdy kończy się długim pazurem, przednie zaś mają aż pięć palców, z czego żaden nie posiada pazurów. Budowa przewodu pokarmowego typowa dla przeżuwaczy.

Nie wiadomo, czy oczy żaby cmentarnej są funkcjonalne w większości. Chociaż wszystkie się poruszają i mają typową dla oka budowę, to nie wykazują żadnej reakcji na odruch źreniczny, odruch grożenia ani żaden inny. Wyjątkiem jest para oczu dominujących.

Bardzo ciekawą umiejętnością potwora i kluczową dla jego przetrwania jest fakt, że potrafią idealnie zlewać się z otoczeniem, a wręcz dosłownie znikać. Co więcej, wydaje się, że żaby cmentarne w jakimś prymitywnym stopniu opanowały magię. Nawet niesamowicie głodne potwory nigdy nie zaatakują żaby cmentarnej. Stwór ten wydaje się być absolutnym pacyfistą wśród potworów, jeśli nie liczyć jego uzupełniania diety o skorupiaki.

Zagrożenie dla ludzi
Brak.

Jak walczyć
Nie walczyć. Wielu Łowców zapewne nawet żaby cmentarnej nie zauważy podczas polowania na ghoule, graveiry czy inne zjadarki. Czarodzieje częściej je dostrzegają, ale nie ma absolutnie żadnego powodu, by zabijać żaby cmentarne.

Słabości
Bardzo alergicznie reagują na srebro.

Odporności
Nieznane poza idealną mimikrą.

Inne
Zdaniem niektórych, są urocze. Zdarzały się przypadki hodowania żab cmentarnych jako zwierząt domowych.


Who are you then?
I am part of that power which eternally wills evil and eternally works good.
Powrót do góry Go down
Hareton
Fanatyk
Hareton

Liczba postów : 438
Punkty aktywności : 1253
Data dołączenia : 31/03/2019

Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Re: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne EmptyPią 08 Lis 2019, 17:19

Zjadarka
Potwory cmentarne Screen13
Występowanie
Na szczęście, bardzo rzadkie. Preferują duże wsie lub małe miasta, wybitnie rzadko spotykane przy bardziej „żywych” okolicach. Nie mają szczególnych preferencji co do „rodzaju” cmentarza. Zadowalają je zarówno te starsze jak i nowsze. Nie muszą też być specjalnie użytkowane – zjadarka rzadko kiedy dzieli się terytorium z innymi potworami, toteż ich potrzeby pokarmowe nie są zbyt pokaźne.

Tryb życia
W dużej mierze niestety niepoznany. Wydaje się, że nie ma samców w tym gatunku. Nieznany jest sposób ich rozmnażania. Istnieją hipotezy, że są w stanie pobierać materiał genetyczny potrzebny do zapłodnienia poprzez używanie swojej paskudnej magii. Inną hipotezą jest dzieworództwo.

Wiadomym jest, że zjadarki potrafią żyć bardzo długo. Zdarzały się przypadki, że jeden i ten sam potwór był spotykany przez ponad 50 lat na danym terenie. Niestety, ponownie jest to jedna wielka nieznana w przypadku tych potworów.

Aktywne głównie wieczorami i nocą, chociaż można je spotkać czasami, gdy spacerują po okolicznych lasach czy polach. Za dnia zazwyczaj nie są agresywne, aczkolwiek trudno określić temperament tego stworzenia.

Żywią się na dwójnasób. Pierwszym z ich pokarmów jest standardowy pokarm trupożercy – zwłoki. Najlepiej świeży szpik kostny. Drugim zaś jest energia życiowa. Tą pozyskują najchętniej z ludzi. Wzorem wampirów, potrafią żywić się na zwierzętach, ale ewidentnie pokarm ludzki jest dla nich cenniejszy. Co najciekawsze, potrafią też żywić się na wampirach. Powinno to każdemu uświadomić, jak niebezpiecznym potworem jest zjadarka.

Opis potwora
Wydają się niezbyt szkodliwe na pierwszy rzut oka. Niewiele większa od przeciętnego wzrostem człowieka o silnych ramionach i zbyt krótkich nogach. Szczegółowa anatomia niestety nie jest poznana z uwagi na niesamowicie szybki rozkład ciała – już po godzinie dochodzi do właściwie całkowitej autolizy. Wiadomo jednak, że w organizmie zjadarki zmagazynowane są rozliczne toksyny, które wydostają się z jej ciała w formie ciekłej jak i lotnej.

Problemem jest fakt, że zjadarka potrafi wykorzystywać magię. Wtedy jej wygląd jest zgoła odmienny. Chętnie udaje rusałki czy nimfy, nierzadko przyjmuje postać pięknej, młodej kobiety. Według niektórych doniesień zjadarka potrafi przyjmować także postać powabnej wampirzycy.

Zagrożenie dla ludzi
Niesamowicie wysokie. Chociaż zjadarka nie zabija masowo, to zabija regularnie i często. Nie istnieją potwory, które mogłyby im zagrozić, toteż raz zadomowiona zjadarka zazwyczaj pozostaje w okolicy tak długo, aż się nie znudzi bądź zostanie przegoniona siłą. Lub, co najlepsze, zabita.

Jak walczyć
Nigdy nie należy podejmować walki ze zjadarką samemu. Zawsze trzeba używać broni tylko i wyłącznie srebrnej. Wybić sobie należy z głowy próby walki ze zjadarką bronią runiczną, runami bądź zaklęciami. Zjadarki znają i korzystają z bardzo szerokiego arsenału run. Zdaje się, że potrafią każdą z nich wypaczyć i wykorzystać na swoją korzyść. Tak samo z łatwością przejmują wszelką magię skierowaną przeciw nim samym.

Walka będzie z całą pewnością trudna i wyczerpująca. Zjadarka mimo swej postury jest zaskakująco silna i szybka. Pod tym względem jest nawet wyżej postawiona od przeciętnego wampira półkrwi – nie jest to absolutnie hiperbola, tylko najzwyklejsze porównanie. Dodatkowo zjadarka jest w stanie rozpływać się we mgle bądź nawet teleportować na krótkie dystanse. Cechuje się niesamowitą regeneracją, występującą nawet po ciosach srebrem.

Potrafią posługiwać się także bronią. Jest to o tyle niebezpieczne, że broń srebrna jest delikatna i przy starciu ze stalowymi prętami, jakimi czasami wymachują zjadarki, skazana jest na uszkodzenie. Jedynym sposobem, by zabić zjadarkę, jest odcięcie jej głowy. Nieznane są inne sposoby ich uśmiercenia.

Słabości
Srebro.

Odporności
Magia i runy są wobec niej całkowicie bezużyteczne, a wręcz mogą być przez nią wykorzystane.

Inne
Potwór ekstremalnie niebezpieczny. W razie ponownego redagowania książki, byłyby jednym z pierwszych kandydatów, by znaleźć się w rozdziale Czarna Księga Potworów. Doprawdy niewiele im brakuje do ów niechlubnej reputacji.


Who are you then?
I am part of that power which eternally wills evil and eternally works good.
Powrót do góry Go down
Sponsored content




Potwory cmentarne Empty
PisanieTemat: Re: Potwory cmentarne   Potwory cmentarne Empty

Powrót do góry Go down
 
Potwory cmentarne
Powrót do góry 
Strona 1 z 1

Permissions in this forum:Nie możesz odpowiadać w tematach
 :: Encyklopedia :: Almanach Łowców-
Skocz do: